Bristol Universitetinin alimləri göstəriblər ki, qədim misirlilərin mumiyalama üsulları zamanla daha mürəkkəbləşib: ilkin mərhələlərdə əsasən yağ və bitki yağlarından istifadə olunurdusa, sonralar onlara bahalı qatranlar və bitum əlavə edilib.
Oxu.Az xəbər verir ki, tədqiqatın nəticələri "Journal of the American Chemical Society" nəşrində dərc olunub.
Müəlliflər mumiyaları zədələmədən öyrənmək üçün yeni üsul təklif ediblər - qalıqların ətrafındakı havada uçucu üzvi birləşmələrin analizi. Bu "qoxu əsaslı" yanaşma sarğıları kəsmədən və artefaktlara zərər vermədən balzamların tərkibini müəyyən etməyə imkan verir. Mumiyalara xas "muzey qoxusu" da məhz bu qalıq molekulların nəticəsidir və çox vaxt çürümə qoxusu ilə səhv salınır.
Tədqiqat çərçivəsində alimlər yaşı iki min ildən çox dövrü əhatə edən 19 mumiyadan götürülmüş 35 sarğı və balzam nümunəsini araşdırıblar. HS-SPME-GC/Q-TOFMS adlı yüksək həssas kimyəvi metod vasitəsilə 81 uçucu birləşmə müəyyən edilib. Onlar Misir mumiyalamasına xas dörd əsas maddə qrupuna bölünüb: yağlar və bitki yağları, arı mumu, bitki qatranları və bitum.
